تاریخ اولجایتو نوشته ی «ابوالقاسم عبدالله بن علی بن محمّد کاشانی» است که ظاهراً از مشیان و کاتبان دربار بوده و زیر نظر خواجه رشیدالدّین فضل الله به کار گردآوری مطالب مربوط به جامع التواریخ مشغول بوده است.

نگارنده ی تاریخ شاهی ناشناخته است و در قرن هفتم هجری قمری نوشته شده است. این کتاب تاریخ حکومت قراختائیان در کرمان را در بین سال های 620 تا 750 در بر می گیرد.

دستور دبیری، نوشته ی «محمد بن عبدالخالق میهنی»، از آثار قرن ششم هجری است که نویسنده ی کتاب در این اثر به موضوع دبیری و آداب و شرایط آن پرداخته است.

تاریخ الوزراء، تألیف ابوالرجاء قمی دبیر و نویسنده ی دیوان سلجوقی بود. وی در سال 584 هجری قمری تاریخ پنجاه سال وزارت عصر سلجوقی را تحریر نمود.

كتابی است در تاریخ و جغرافیای فارس از «ابن بلخی» مورخ ایرانی سده ی پنجم و ششم هجری قمری. ابن بلخی معاصر سلطان محمّد بن ملكشاه سلجوقی بود و منصب استیفای فارس را بر عهده داشت.

«گلشن مراد»، تالیف «ابوالحسن خان غفّاری کاشانی»، مشهور به «غفاری مستوفی»، نقاش و مورخ عصر زندیه است. ابوالحسن خان پسر میرزا معزّالدّین محمد و از منشیان دربار کریم خان بوده است.

تاریخ بیداری ایرانیان، تالیف «میرزا محمد ناظم الاسلام کرمانی»، مترجم، روزنامه نگار و مورخ در دوران قاجار است.

«حیات یحیی» یا «تاریخ معاصر»، تالیف «یحیی دولت آبادی» است. وی در سال 1241 خورشیدی در دولت آباد اصفهان متولد شد و در همان رشد کرد.

«افضل التواریخ»، تالیف «افضل الملک میرزا غلامحسین خان شیرازی» است. وی در سال 1279 هجری قمری متولد شد و پس از طی تحصیلات به عنوان مترجم در دربار ناصرالدین شاه به کار پرداخت.