رضا مرادی غیاث آبادی

ســرآمــد کـنـون قـصـهٔ یــزدگــرد       بـه مـاه ســفــنــدارمـذ روز اِرد
ز هـجـرت شـده پـنـج هـشـتـاد بـار      بـه نــام جـهــان داور کــردگــار

بیست و پنجم اسفندماه ۱۳۸۸، یک‌هزار سال تمام خورشیدی از روز پایان سرایش شاهنامه فردوسی می‌گذرد.

رضا مرادی غیاث آبادی

روزنامه ی اعتماد دو مصاحبه با آقای دکتر رجبی انجام داده است که نخستین آن ها در تاریخ ۱۲ آبان ماه ۱۳۸۸ با عنوان «مروری بر سقوط ساسانیان و ورود اسلام به ایران» و دومین مصاحبه در تاریخ ۲۰ دی ماه با عنوان «چرا ایران ساسانی سقوط کرد» در این روزنامه منتشر شد. همچنین در تاریخ ۸ دی ماه نیز گفتاری از این نگارنده با عنوان «مکتب تاریخ نگاری رجبی» منتشر شده بود. این گفتگوهای آقای رجبی چشم اندازهای تازه ای را پیش روی پژوهشگران می گشود و رویکرد همیشگی ایشان را که کوشش برای همبستگی مردم و واقع نگری تاریخی، و دوری گزیدن از بکارگیری تاریخ برای ترویج نژادپرستی و ایجاد اختلاف های قومی است را نشان می داد.

ابوالفضل خطیبی

	عشق ِتو در گلوی من، فریاد می زند وطن!		راز ِهزارتوی من، فریاد می زند وطن!
	مشتِ دماوندت رها، بر آسمان ِنیلگون،		با کودکان ِکوی من، فریاد می زند وطن!
	مستِ خراباتی ببین، در حلقۀ رندان ِپاک،		با دم به دم یاهوی من، فریاد می زند وطن!
	باران رها کرد بندگی، تا همدم ِدریا شود،		آمد شتابان سوی من، فریاد می زند وطن!
	دریای سبز آمد به جوش، از ابر می آید خروش		آبِ روان در جوی من، فریاد می زند وطن!
	از بام ِجهل و تیرگی، تیری رها شد ای خدا!		در خون، ندابانوی من، فریاد می زند وطن!
	سهرابِ قصّه کشته شد، تهمینه بر تابوتِ او،		با بغض ِدرگلوی من، فریاد می زند وطن!

سهراب دیگری در ایران زمین کشته شد، این بار نه به دست یک پهلوان...

سکوتمان از رضایت نیست ... به احترام ندای بلند ایران است.

رضا مرادی غیاث آبادی

آقای بهزادخان فرهانیه از من خواست تا در باره ی غائله ای که دوباره بر سر سخنان فلان بدجنس غربی در نشست اسرائیلی ها به راه افتاده و مشت های شماری از هم میهنان ما را برای کوبیدن به دهان این یاوه گویان گره کرده، چیزی بنویسم.